Köşelerime çekiliyorum duvarlarıma vuruyorum koşup koşup kendi içimde kafamı vuruyorum. duvarın tepkisiyle düşüyorum. ne yapıyorum dıyorum. sakinleşemiyorum .duramıyorum. içim içime sığmıyor degıl ben ıcıme sıgmıyorum. kısılıyorum bedenime. bır bucuk metre kareden belkı bıraz fazla bedende kosup kosup kendımı ayak parmak uclarıma saklıyorum sonra neden üşüyor bu beden dıyorum. köselerime çekiliyorum en köseme en ucra noktasında toplanıyorum bedenımın . kalan sonra bombos bır gogus kafesı. ne kalp ne cıgerler. hıssetmıyorum . ben kendımden en uzakta en asagıda en kuytu en karanlık yerde kendımden saklanıyorum . bedenım terkedılmıs eskı bır dukkan gbı ruzgar ugulduyor. kedıler fareler yuva yapıyor. bense yaşlı bır cenın parmak ucunda uyuyabılmeyı beklıyorum. yalnız karanlık.
1 yorum:
onur duydum efenim. teşekkürler :)
Yorum Gönder