8 Aralık 2008 Pazartesi

AGU

Özlüyorum. Çocukluğumu , ilkokul yıllarını, lise heyecanını değil. Bebekliğimi . Susmadan ağladığım, mamalarla beslendiğim beyaz zamanları. İlk kez baba deyişimi. Bilsem şimdi kelimelerimi seslerle duyuramayacağım için yazdığımı. O zamandan bırakırdım tüm kelimeleri kalem tutmayı öğrenmezdim.
Yine ağlayabilirdim belki.

Hiç yorum yok: