çıplak yürümek ankarada

Yüksek sesle bağırmak
Dilediğin kadar yazmak
Kusup midende ne varsa çıkarmak
Okyanusta yüzmek belki özgür olmak.



Odamın içinde özgürüm perdeler kapalı olduğu müddetçe
Evimde özgürüm misafir yoksa
Şehrimde belki gece yarısından sonra
Ülkemde bahsetmezsem özgürlükten
VE dünyadaysa oksijen alabildiğim kadar özgürüm.Esir olduğum kadar özgürüm.Hürlüğüm aştıkça haddini daralır imkanlarım.Ben gittikçe büyür duvarlarım.Son noktadır evlatlığım.VE işte bir varil içi dolu mıhlar.Düşledikçe esaretsiz özgürlüğü girerim içine.Yüksekçe bir bayır.Dİk.İter tüm insanlar.Yuvarlandıkça kan revan.Sonunda ölüm mü var ?
Özgür olmak ölüm , ölüm yeni bir esaret.